Opereren in de werkelijkheid

Patricia Pisters, Opereren in de werkelijkheid: Politieke cinema en de vrije indirecte rede (Amsterdam: Amsterdam University Press, 2005) 32 paginas

Vanwege de directe band met de massa (‘het volk’) is film een politieke kunstvorm. Waar de klassieke film een volk kan representeren, is dat in de moderne politieke film niet meer mogelijk. Politieke wantoestanden en massale migratiestromen hebben het geloof in een volk ondermijnd. Films kunnen niet langer worden gezien als directe representaties van het volk. De relaties tussen filmmaker en zijn personages, en tussen fictie en werkelijkheid zijn vrij en indirect. Niettemin opereren moderne politieke films als speech acts in de werkelijkheid die ze hierdoor mede vorm geven. Door middel van een analyse van verschillende vormen van cinema (first, second en third cinema) is het mogelijk te zien op welke manieren de vrije indirecte relaties tussen filmmaker en zijn personages en tussen fictie en werkelijkheid worden ingekleurd en is het mogelijk te bepalen wat de politieke dimensie van de hedendaagse cinema is.

Download als PDF